Oogbeschadiging

Een beschadiging van het hoornvlies is een veel geziene aandoening bij zowel hond als kat. Het hoornvlies kan door allerlei oorzaken een beschadiging oplopen onder andere:

  • Trauma (b.v. een takje of een krab van een kat of andere hond)
  • Entropion (het naar binnen krullen van het ooglid)
  • Haartjes in het ooglid die er niet horen (zie ook Distichiasis of ectopische ciliën)
  • Haartjes op bijvoorbeeld een neusplooi die zorgen voor beschadiging van het oog.

Deze oorzaken kunnen zorgen voor een beschadiging van het hoornvlies. Deze beschadiging geeft veel pijn en ongemak voor uw dier, maar is ook ontvankelijker voor bijvoorbeeld een bacteriële infectie. Indien de beschadiging niet goed geneest, of geïnfecteerd raakt, kan de beschadiging steeds groter en dieper worden. In extreme gevallen kunnen deze zogenaamde zweren doorbreken en kan een dier het oog verliezen.

Symptomen

Verschijnselen van een hoornvliesbeschadiging zijn vaak heel duidelijk ongeacht de oorzaak:

  • Knijpen met het oog
  • Veel tranen
  • Soms pussige ooguitvloeiing
  • Rood oog
  • Soms vertoont het hoornvlies een blauwe waas.

Diagnostiek

De beschadiging op het oog kan beter zichtbaar worden gemaakt met behulp van een fluoresceïne kleuring. Deze kleurstof wordt in het oog gedruppeld en geeft aan hoe groot de beschadiging is. Met een speciale lamp (met spleetvormige lichtbundel) kunnen we de diepte van de beschadiging bepalen. Daarnaast dient ook gezocht te worden naar mogelijke oorzaken van de beschadiging, haartjes of vreemde voorwerpen in het oog.

Behandeling

  • Antibioticum oogzalf/druppels
  • Eventueel atropine (tegen spasmen in het oog die ontstaan als reactie op de beschadiging)
  • Eventueel een pijnstiller om oraal in te geven.
  • een kraag ter bescherming bij diepere beschadigingen.

Monitoring

Het is erg belangrijk om het genezingsproces van een hoornvliesbeschadiging goed in de gaten te houden. Indien u binnen 2-3 dagen geen verbetering ziet van de klachten, het oog blauw ziet worden of andere vreemde afwijkingen aan het oog ziet, dient u direct contact met ons op te nemen. Vanzelfsprekend wordt na de diagnose hoornvlies letsel, afhankelijk van de ernst een controle afspraak ingepland.

Oogchirurgie

In sommige gevallen kan het zo zijn dat het hoornvlies niet voldoende goed en snel lijkt te genezen. In deze gevallen moeten we de natuur een handje helpen en is het nodig om (evt. onder narcose) de genezing wat beter op gang te brengen.

Afhankelijk van de diepte van de beschadiging zijn er verschilende mogelijkheden:

  • Bij een oppervlakkige beschadiging, bij de hond, kunnen afgestorven hoornvliescellen worden verwijderd met een speciaal diamant boortje (Alger brush). Het hoornvlies wordt opzettelijk geïrriteerd en dit zal de genezing stimuleren. Bij katten is dit een risico en kan het ernstige complicties geven, vaak is het lokaal behandelen met een wattenstaafje al voldoende.

Hieronder een filmpje van een alger brush behandeling bij een wakkere hond, er is alleen lokale verdoving toegediend op het oog:

  • Oppervlakkige defecten kunnen heel pijnlijk zijn. We hebben daarvoor zogenaamde "bandagelensen" die we op het oog kunnen plaatsen. De pijn is dan weg en de genezing wordt door deze lens ook gestimuleerd.

Bij een dieper defect kunnen we zowel bij de hond als de kat operatief ingrijpen:

  • We kunnen een zogenaamde "corneal disc" op het hoornvlies vasthechten. Dit is een heel dun schijfje bestaande uit cellen van een varkensblaas. Dit schijfje stimuleert enorm de genezing. We hechten het derde ooglid (vliesje aan de binnenkant van het oog) er vaak overheen ter bescherming en laten dit zo'n 4 wkn zitten. Gedurende deze periode moet u wel het oog zalven/druppelen en uw dier moet een kraag om.
     
  • Daarnaast kunnen we bij diepe beschadigingen een flapje bindvlies op de beschadiging vasthechten. Dit is echt een specialistische ingreep maar geeft hele mooie resultaten. Met het flapje brengen we doorbloed weefsel naar de beschadiging, zodat deze kan genezen. Als de genezing voltooid is, wordt het flapje weer doorgeknipt en blijft er vaak maar een klein litteken op het hoornvlies over uiteindelijk.