De Heilige Birmaan Puck met een "wandelend" oordopje

De Heilige Birmaan Puck, een poes van 5 maanden oud, kwam op consult ondat ze een oordopje had opgegeten. Ze had deze van het nachtkastje van haar baasje gepikt om 7 uur 's ochtends. Toen haar baasje later belde was ons advies om direkt met Puck te komen. Het oordopje zou mogelijk nog in de maag kunnen zitten en dan zou ze het uitbraken...
Puck reageerde echter niet op het braakopwekkende middel en werd er alleen maar een beetje rustig van. De maag was leeg en toen ze een beetje slaperig was geworden konden we in haar slappe ontspannen buikje duidelijk het oordopje voelen. Het zat al in de darm!.
Het advies was om haar goed in de gaten te houden, bij braakklachten of niet eten direkt komen en de ontlasting nakijken of het oordopje erbij zit...
In theorie zou ze het uit kunnen poepen maar het risico op een verstopping was ook aanwezig, Zeker naarmate het oordopje zou uitzetten door de absorptie van vocht uit de darmen.
2 dagen later hadden haar baasjes nog steeds geen oordopje gevonden, maar Puck was ook absoluut niet ziek, dus werd er besloten om af te wachten.
Zo'n 2 weken later kwam Puck op consult omdat ze wat niesklachten had. Bij het lichamelijk onderzoek leek het oordopje voelbaar, maar Puck at gewoon, braakte niet en had normale ontlasting.

Plotseling, weer bijna 2 weken verder begon Puck 1 x daags te braken. Ze kwam toen op een zondag op consult in Echt en was ook wat lusteloos, Ze had een gevoelige buik, het oordopje was niet te voelen en het was niet zeker of ze gepoept had die dag. Reden genoeg om een röntgenfoto van de buik te maken.

Op de röntgenfoto's ziet u bij de rode pijl een zwarte bol, dat is de maag gevuld met gas. Bij een verstopping zit er niet alleen gas in de maag, maar ook in de darmen tot aan het plekje waar de verstopping zit. Dit was hier bij Puck niet het geval. ln de darmen was gewoon ontlasting zichtbaar, dus deze foto's gaven geen reden om verder in te grijpen.
 

Puck kreeg een prik tegen het braken en de eigenaar kreeg hetzelfde middel in de vorm van een drankje mee om thuis verder te kunnen behandelen.

De volgende dag kwam Puck echter weer terug naar de kliniek in Roermond. Ze werd zieker, at en dronk niet meer en haar buik was erg pijnlijk geworden bij aanraking. Het advies was om operatief de buik open te maken, er was een sterke verdenking dat het oordopje nu toch vastgelopen was...
Puck mocht direkt in de opname blijven en kreeg alvast een infuus toegediend via een bloedvat in haar voorpootje. Diezelfde middag is ze onder narcose gebracht voor de operatie.
Tijdens deze operatie bleek dat haar maag en het grootste deel van haar dunne darm helemaal waren opgezet en gevuld met gas en vocht. Tijdens het nalopen van deze darm kwamen we uiteindelijk bij een sponsachtige verdikking uit die de darm ter plekke volledig afsloot: het oordopje.

Het oordopje (oorspronkelijk oranje van kleur) had bijna een maand door de dunne darm gewandeld. Het was daarbij wel 1,5 keer zo groot geworden door het absorberen van vocht tijdens deze tocht. Het zat nu in het laatste stukje van de dunne darm, vlak voor de overgang naar de blinde darm. Als het dopje deze overgang voorbij was gekomen had Puck het gewoon uit kunen poepen.

De darm moest worden open gesneden om het oordopje eruit te krijgen. De darmen waren rood en gezwollen ter plaatse. (onderaan op de foto ziet u een gezwollen stuk darm)
Er is een snede gemaakt van zo'n 2 cm en deze is vervolgens weer dichtgehecht met kleine knoop-hechtingen. Hiervoor wordt een hechtdraad gebruikt die vanzelf oplost. Nadat alle knoopjes zijn geplaatst wordt er gecontroleerd of de darm goed gesloten is. Als dit niet het geval zou zijn, is er kans op lekkage van darminhoud met als gevolg een buikvliesontsteking. Op de onderste foto ziet u de darm nadat deze goed gesloten is. Het donkerrode orgaan wat u tevens op de foto ziet is de milt van Puck.

De buik is goed nagespoeld met een steriele vloeistof om tevens een buikvliesontsteking te voorkomen. Daarna is Puck meteen gesteriliseerd op verzoek van de eigenaar. Dit was anders toch een aantal weken later gepland en nu zou Puck niet nogmaals onder narcose hoeven. Daarna is de buikwond gesloten. Deze hechtdraadjes lossen niet vanzelf op en moeten na 10 dagen verwijderd worden.

Op de onderstaande foto laten we u graag wat zien over de narcose en bewakingsapparatuur tijdens de operatie van Puck:

-De zwarte pijl wijst naar de monitor waarop we het hartfilmpje kunnen zien van Puck en waarop we informatie krijgen over de ademhaling en de temperatuur.

- Bij de blauwe pijl regelen we de toevoer van de hoeveelheid narcosegas die Puck mag inademen.

-Bij de paarse pijl zien we de ademballon.

-De gele pijl wijst naar de zuurstofgenerator. Dit is een apparaat dat een extra hoge concentratie zuurstof kan aanmaken in de lucht die Puck vervolgens via de slangen en de ademballon kan inademen.

-De rode pijl wijst naar de infuuspomp die ervoor zorgt dat Puck druppelsgewijs infuusvocht binnenkrijgt met een snelheid die wij instellen.

De operatie was heel goed verlopen. Puck had naderhand wel wat ondertemperatuur, dat gebeurt vaker na zo'n zware ingreep. Met wat extra kruiken en een warmtematje was ze snel weer op temperatuur. Ze bleef die nacht nog op de kliniek omdat ze haar infuusje nog goed kon gebruiken voor het herstel.

Rechts ziet u Puck in de opname, nog rustig bij aan het komen van de operatie.

De volgende dag was Puck eigenlijk alweer topfit!
Ze at goed, en liep door het hokje om te kijken waar ze zou kunnen ontsnappen en vroeg alle aandacht die ze kon krijgen.

Later die middag is Puck opgehaald en het ging meteen erg goed thuis. Inmiddels zijn de hechtigen ook verwijderd en kan Puck weer volop spelen met haar kameraatje.