De Grote Zwitser Peggy met een grote milt...

De Grote Zwitserse Sennenhond Peggy van 8 jaar oud heeft al heel wat meegemaakt in haar leven. In 2012 heeft ze 12 levende pups op de wereld gebracht met behulp van een keizersnede (omdat ze al 2 dagen over tijd droeg en er gebeurde niets) en vorig jaar maart had ze een flinke baarmoederontsteking waardoor de baarmoerder operatief verwijderd moest worden. Ze deed het nog goed voor haar 8 jaren leeftijd totdat ze plotseling op een zaterdagavond instortte...Toen haar baasjes kwamen was ze bleek, kon niet meer lopen, ze was echt in shock. Bij het lichamelijk onderzoek konden we niet direkt de oorzaak vinden dus werd er besloten om een bloedonderzoek te doen. Dit gaf echter geen significante afwijkingen. Ondanks het bleke tandvlees in haar bek bleek ze toch een laag normaal gehalte aan rode bloedcellen te hebben. Ze kreeg een infuus toegediend om haar uit de shocktoestand te halen. Zo'n grote hond van een 45 kg mag je een aantal liters infuusvloeistof vlot toedienen om ze uit een kritieke situatie te krijgen.
Ze had een enigszins volle buik dus er werd besloten om toch een echo van de buik te maken. Tijdens deze echo werd een sterk vergrote milt aangetroffen en er was sprake van wat vocht in de buik. Mogelijk was de milt gedraaid en was deze vergroot door de stuwing vanuit de bloedvaten of was er toch sprake van een tumor met een eventuele bloeding? Er werd de eigenaar voorgesteld om operatief te gaan kijken. Dit is uiteraard een moeilijke beslissing omdat Peggy al op leeftijd is voor haar ras. Ze was ook nog eens in een erg kritieke toestand waarbij er uiteraard een narcose risico aanwezig is en een risico dat ze een tumor zou hebben met mogelijk al uitzaaiingen...
Haar baasjes besloten er voor te gaan en nadat Peggy door het infuus weer wat stabieler was geworden, zou ze onder narcose worden gebracht voor de operatie. De dienstdoende dierenarts kreeg echter telkens nieuwe spoedgevallen en ze durfde niet langer te wachten alvorens aan de operatie te beginnen. In het geval van een bloeding zou Peggy namelijk veel te veel bloed gaan verliezen als het te lang zou duren. Er werd een tweede dierenarts ingeschakeld voor de operatie en Peggy werd voorbereid onder narcose.
Nadat de buik was geopend kwam het bloed ons al tegemoet. Ze had inmiddels zo'n 1,5 liter bloed in de buik staan. Nadat er een deel was afgezogen werd duidelijk waar het bloed vandaan kwam. De vergrote milt, die inderdaad een lichte draaing had ondergaan (de bloedvaten waren voor zo'n 180 graden gedraaid) bevatte een afwijkende ronde plek die open was gescheurd. Het was een scheur van wel bijna 10 cm lang, waaruit het bloed bleef sijpelen. Het zou een milttumor kunnen zijn, maar de rest van de buik gaf geen aanwijzing voor uitzaaiingen. Na een telefonisch overleg met de eigenaar werd besloten om Peggy een kans te geven en de milt te verwijderen. Dit werd gedaan met een speciaal apparaat (Ligasure) waarmee we bloedvaten kunnen sealen en aansluitend doorsnijden. Dit verloopt veel vlotter dan wanneer we alle bloedvaten afzonderlijk moeten afbinden. Hierdoor kunnen we de operatietijd verkorten hetgeen uiteraard gewenst is bij zo'n kritieke patiënt. Aansluitend is er nog wat bloed afgezogen en is de buik weer dichtgehecht. De narcose was goed verlopen en Peggy begon langzaam weer te ontwaken. In overleg met de eigenaar werd besloten om de milt op te sturen voor een onderzoek, om duidelijkheid te krijgen of er spake was van een (kwaadaardige) tumor.
Peggy bleef die nacht bij ons in de opname aan het infuus en de volgende ochtend werd ze opnieuw nagekeken. Haar temperatuur was in orde en haar tandvlees was weer roze. Toch bleek na bloedonderzoek dat haar percentage rode bloedcellen in het bloed was gedaald naar 27 (t.o.v. 36 de dag ervoor, wat eigenlijk net laag normaal is). Dit is uiteraard niet vreemd na een verlies van 1,5 liter bloed. Nadat Peggy die dag had gegeten en geplast mocht ze weer naar huis met medicatie. 2 dagen later kwam ze op controle en bleek haar percentage rode bloedcellen weer te zijn gestegen naar 31. Dit werd nog eens gemeten 5 dagen na de operatie en toen zat ze alweer op 36! Het ging dan ook erg goed met Peggy. En het geluk kon niet op voor de baasjes want de uitslag van het miltonderzoek was binnen en er waren geen tumorcellen gevonden! Het was een lokale weefselwoekering (door celvermeerdering) in de milt die vaker gezien wordt bij oudere honden. Dit is absoluut geen tumor en zal dan ook niet op andere plaatsen terugkomen. Haar baasjes hadden de juiste beslissing genomen door Peggy te laten opereren. Peggy is gered van de dood en mag hopelijk nog lang bij haar baasjes en de andere speelkameraadjes van het leven genieten.
Tijdens het verblijf op de kliniek zijn helaas, door de drukte, geen foto's gemaakt. We besparen u ook de bloederige beelden, maar de blije baasjes van Peggy hebben ons een paar foto's toegestuurd, toen ze zich weer beter voelde, 5 dagen na de operatie.